.....trwają prace nad częścią drugą !!! ;D
M.K.
Z dedykacją dla Pani profesor Ćwiklak, coś o bezradności człowieka w przemijaniu. ; )
To nigdy nie mija.
Ta uczucie i ta chwila.
W brzasku poranka gdy wstajesz
W popołudnie gdy myślami odlatujesz
Wieczorami gdy nad sobą samym rozmyślasz
W nocy gdy po twarzy spływa łza krystaliczna
W myślach twych, a ilość ich tak liczna
Nie dostrzegasz innych radości
Nie dostrzegasz pokrzepiających wartości
Czujesz jedynie własnego serca bicie
Powiedz, o czym marzysz tak skrycie?
Bo to uczucie nigdy nie mija.
Nie mija także zapamiętana chwila
Gdy palcami po ustach twych wodziłam zachłannie
Gdy starałam się oddać moje uczucia tak dokładnie
Gdy spoglądałeś z iskierką w twych zielonych oczach
Zrobiłabym wszystko, gdybyś tylko wydał taki rozkaz
Jednak zrezygnowałeś ze mnie i z mego oddania
Kajałabym się przed diabłem, podjęłabym się każdego zadania
Nawet gdybym samą siebie pogrążyć w wiecznym bólu miała.
Grzesznicą, wzgardzonym aniołem bym się może stała
Lecz moja drobna dłoń w uścisku Twoją by chwytała
Gdybyś tylko wiedział ile jesteś dla mnie wart
Jak uratowane życie dla lekarza, jak dla pirata skarb
Pisałam swoje życie, rzecz można starannie
Jednak treść jaką w nim zawarłam, wyszła ona marnie
W zdaniu w którym wychwalałam miłość nad wiarę w Boga
Zapomniałam dodać Ciebie, nie tędy podążała moja życia droga
Chciałam z wygody usunąć Cię z mojej rozmarzonej głowy
Teraz gdy już świadomość moja wróciła do normalności
Zdałam sobie nagle sprawę, pogrążając się w żalu i złości
Że to uczucie nigdy nie mija
Podobnie jak nasza wspólna zapamiętana chwila.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz