słodka, przejmująca i paraliżująca woń, którą czułam, jak przelewa się w powietrzu łagodnie pieszcząc moje nozdrza, zdawała się starać coś mi przekazać. Rozglądam się nerwowo po salonie przepełnionej nieogarniętym tłumem, wirującym w otwartej przestrzeni, zupełnie nieświadomym wartości zawartym w otaczającym ich powietrzu. Zmieszane opary alkoholu, papierosów i ganji, które wypełniały wnętrza ich wszystkich zdawały się być niczym w porównaniu z paraliżującą mieszanką afrodyzjaku, słodkich słów, słodkich myśli, które poczęły mi się nasuwać . Gdzie był ten, który winien był zamieszaniu w mojej głowie? Poczęłam przeciskać się przez tłum i z dzikim, nieobecnym wzrokiem śledziłam wszystkich ludzi. Zapach raz znikał, raz się pojawiał, jakby sam nie chciał bym go odnalazła, jakby nie chciał dać mi się nim napawać w otoczeniu tej beznadziejności. Zdyszana, zmęczona zrezygnowana zamknęłam oczy i wyczuliłam wszystkie zmysły. Nie dbałam o trącających mnie ludzi, o słowa, nie dbałam o miejsce w którym byłam. Mój oddech nagle przyspieszył, gdy ciężko oddychając chłonęłam ten cudowny afrodyzjakalny zapach wszystkimi zmysłami, każdą cząstką ciała. Otworzyłam delikatnie powieki i rozchyliłam niezauważalnie wargi. Przestrzeń, bezkresna przestrzeń którą dostrzegłam w jego błyszczącym spojrzeniu sprawiły że nie mogłam mimo wszystko odszukać się w nich jakichkolwiek emocji. Jego skóra, lekko zaczerwieniona od słońca, ciemne włosy i szerokie barki, cała postura tak niewzruszona, aż przerażająca. Był jak żywa kolumna, przytrzymująca pewną całość, pewną konstrukcję. Mimo otaczającego go chłodu i prostoty, na jego ustach pojawił się ukradkowy uśmiech.
- Coś się stało? - spytał - szukałem Cię, nie mogę tutaj nikogo znaleźć. Nie znam nawet połowy - odparł po chwili nie czekając na moją odpowiedź -
- Cóż, ja tak samo - przytaknęłam starając się powrócić myślami do rzeczywistości.
Nie zdawałam sobie nawet sprawy z tego jak bardzo pijana byłam, być może nie byłam w stanie tego dostrzec, wszystko wokół, jak zwykle wydawało się być tak nie na miejscu. Moje uczucia, moje myśli, wszystko.
- To hmmm może pójdziesz ze mną po coś do picia? -
Przytaknęłam bez słowa i podążyłam za nim kuszona przez słodki zapach który unosił się nad jego ciałem. Nie obeszło mnie wcale, że być może trochę przesadził z tymi perfumami, być może naumyślnie. Przy stole w kuchni zastaliśmy, ku mojej uciesze, Oliwię, Adę i Zuzię, które zupełnie zalane zastanawiały się jak zwykle nad sensem ludzkiego istnienia, które obrazowało pytanie " Po co człowiekowi kefir". Zuzia siedząca z winem w dłoni, Ada z butelką piwa i Oliwia sącząca powoli pewną dziwną mieszankę w kolorze dzikiej fuksji przyglądały się zupełnie pustemu stołowi, na którego środki znajdował się mały kubek kefiru, prawdopodobnie ostania rzecz jaka pozostała w lodówce.
- Jak myślicie - zaczęła Oliwia - wszystko zjedliśmy, nawet masło z pieczywem sojowym, ale nikt nie chciał tego kefiru.
- Zawsze wiedziałam że przetwórstwo mleczne nie odniesie zamierzonego sukcesu gospodarczego. - wtrąciła Zuzia -
- Hej Mel - rzuciła piskliwie Ada odłączając się od żywej filozoficznej dyskusji -
- Hej Ads - odpowiedziałam starając się zabrzmieć równie piskliwie jak ona, jednak zaczęłam się śmiać, co jednoznacznie wskazywało na to, że alkohol przejmował nade mną kontrolę.
- Ja pierdolę - powiedział Konrad spoglądając to na mnie to na nie. Wlał do szklanki wódki, po czym zalał ją redbullem i opróżnił do dna.
- Tego było mi trzeba - odparł -
- Mi też potrzeba różnych rzeczy, tylko szkoda że nie mogę ich zaspokoić - skomentowałam -
Jego twarz wyrażała zwątpienie odnośnie moich słów.
- Jesteś tego pewna? - spytał - hymmm.... - uśmiechnął się opróżniając otwartą butelkę piwa, stojącą na stole do dna - chodźmy zatańczyć.
- Pójdziemy za chwilę na fajkę Mel? - spytała Ads - nie mogę z nimi wytrzymać - odparła uśmiechając się.
- Jasne
Odwróciłam się do niego i spojrzałam w jego rozjarzone oczy. Afrodyzjak ponownie brutalnie wtargnął do moich nozdrzy paraliżując wszelkie myśli. Złapał mnie za rękę i pociągnął za sobą, a ja przerażona faktem swojego alkoholowego stanu, bałam się, co też może się tak na prawdę stać. Uśmiechnęłam się jednak sama do siebie i pod wpływem adrenaliny i przyjemnego gorąca które oblało mnie od stóp do głów złapałam go za kołnierz i pociągnęłam na środek zatłoczonego pokoju.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz